Waarom Lady Ir wordt aangevallen op sociale media
- Johny Griffith
- 2 dagen geleden
- 2 minuten om te lezen
Het is geen geheim meer: in Suriname word je, zodra je een onafhankelijke mening uitspreekt, meteen als vijand bestempeld. En vandaag zien we datzelfde patroon zich opnieuw ontvouwen – live, recht voor onze ogen.
Alles begon met een simpel, onschuldig filmpje. Irma Koorndijk, beter bekend op Facebook als Lady Ir en bekend om haar politieke commentaren, publiceerde een video waarin ze voormalig vicepresident Michael Ashwin Adhin advies gaf. Haar boodschap was duidelijk:
“Verlaat het feest waar je bent, want je wordt daar niet gewaardeerd.”
Volgens Lady Ir is Adhin al lange tijd de aanjager, drijvende kracht en trots van de NDP , en zonder hem zou de partij vandaag de dag geen deel uitmaken van de coalitie.
Die uitspraak leidde tot grote verontwaardiging. Sociale media ontploften van woede, beledigingen en emotionele reacties. Het werd pure chaos. Zelfs de scherpzinnige commentator Marcel Oostburg struikelde over zijn eigen woorden. Anderen haastten zich om hun partij te verdedigen met ongepaste taal – waarmee ze meer over zichzelf onthulden dan over de politieke beweging die ze beweren te steunen.
Laten we de feiten op een rijtje zetten.
Vóór 1980 was de Surinaamse gulden drie keer zoveel waard als de Nederlandse gulden.
Na de revolutie stortte de munt in en herwon nooit meer haar vroegere kracht.
Suriname behoorde ooit tot de 17 rijkste landen ter wereld .
Suriname is, mede door de inmenging van het IMF, afgezakt naar het niveau van een derdewereldland – misschien zelfs nog slechter.
De SRD heeft vrijwel geen waarde meer en een stabiele wisselkoers bestaat al lang niet meer.
De afschaffing van het monetaire beleid onder wijlen president Venetiaan maakte van Suriname een land dat sterk afhankelijk is van import.
De NDP bracht wel degelijk zichtbare ontwikkeling teweeg: infrastructuur, onderwijs, woningbouwprojecten, sociale programma's en meer. Maar de prijs was hoog: leningen, schulden en politieke vriendjespolitiek .
Ook vandaag zien we weer twijfelachtige benoemingen, zoals die van Steve Meye – een zelfbenoemde bisschop zonder relevante academische achtergrond – die ambassadeur van Suriname in Israël is geworden.
Ondertussen blijft het publiek hunkeren naar een populistische leider , terwijl de huidige vicepresident grotendeels onzichtbaar blijft. Maar de echte vraag is:
Wat heeft Suriname nu echt nodig? Een resultaatgerichte leider die zich richt op herstel? Of een populaire entertainer met een langetermijnplan dat nooit werkelijkheid wordt?
Surinamers vergeten snel. En een groot deel van de bevolking lijdt onder braindrain – de mensen die zouden kunnen helpen bij de wederopbouw van het land vertrekken.
Kan iemand zijn of haar mening niet meer delen?
Beste volgers, waar is ons recht op vrije meningsuiting gebleven? Zijn we werkelijk zo kwetsbaar geworden dat een simpele mening ons al van ons stuk brengt?
Lady Ir deelde haar perspectief. Wat je ervan vindt, is stap twee, want jouw mening telt ook mee. Dat is waar democratie om draait.
En dit alles kan zonder elkaar te beledigen of te vernederen.
Deel je gedachten in de reacties.
Opmerkingen